Փաշինյանն իր էջում հրապարակած բոլոր ռիլերում շարունակաբար ցուցադրում է իր ավտոշարասյունը, հիմա նաև «1» համարանիշով։
Այսօրը բացառություն չէր։ Երեք ռիլ, երեքում էլ այս պատկերը։ Ավտոկորտեժի կադրերը չեն մոնտաժվում, այլ հատուկ նկարահանվում են և ցուցադրվում տեսանյութերի սկզբում, դիտավորյալ։ Դա ես համարում եմ ոչ միայն ցուցամոլություն կամ թերարժեքության բարդույթ։
Սա մեկ մարդու խնդիր չէ միայն, այն նաև հանրության պահանջի արտացոլանքն է։
Մեր հասարակությունը սովոր է իշխանությանը տեսնել շքեղության մեջ։ Նա չի հավատում աղքատ իշխանավորին, չի վստահում համեստին։
Նրան պետք է թանկ մեքենա, թիկնազոր, փայլ, որովհետև տարիներ շարունակ սովորեցրել են, որ ուժը հենց այդպես է երևում։ Դրա համար հեղափոխությամբ իշխանության եկածները մի երկու անգամ մետրո, ավտոբուս նստեցին,
հետո սահուն անցան շքեղ մեքենաների։
Փաշինյանը սա շատ արագ յուրացրել է։ Նա հասկացել է խաղի կանոնը և խաղում է այն՝ առանց ավելորդ դիմադրության։ Ցուցադրելով շքեղը՝ նա խոսում է հասարակության համար հասկանալի լեզվով։
Ուզում է ասել՝ ես արժանի եմ ձեզ։ Իմ ի՞նչն է պակաս: Բոլորդ եք սիրում չէ՞ «գոլդ» համար։ Ուրեմն իմն ամենագոլդն է…սիրու՞մ եք խոնարհվել, «հաճախորդը» դառնալ ցոփ իշխանավորի, կդառնամ թիվ 1 «պադավատապետը», համեցեք ձեր հավատարմության երդումը տալու…
Ինձ համար ցավալին այն չէ, որ նա ցույց է տալիս շքեղ մեքենան՝ «գոլդ» համարով, ավտոշարասյունը, այլ այն է, որ այդ տեսարանի շահառուն՝ հասարակությունը, սա համարում է նորմալ, անհրաժեշտ ու անգամ պարտադիր։
Արմենուհի ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ